محمد الريشهري ( مترجم : شيخى )

161

منتخب ميزان الحكمة ( فارسى )

36 . بخل 213 - پرهيز از بُخل قرآن : « آنان كه بخل مىورزند و مردم را به بخل فرمان مىدهند و آنچه را كه خداوند از فضل خويش به آنان داده است پوشيده نگه مىدارند . و ما براى كافران عذابى خوار كننده فراهم آورده‌ايم » . « آگاه باشيد كه شما را دعوت مىكنند تا در راه خدا انفاق كنيد . بعضى از شما بخل مىورزند و هر كس كه بخل ورزد در حقّ خود بخل ورزيده است ؛ زيرا خدا بىنياز است و شما نيازمنديد . و اگر روى برتابيد به جاى شما مردمى ديگر آرد كه هرگز همسان شما نباشند » . ر . ك : نساء : آيهء 53 و اسراء : آيهء 100 و حديد : آيهء 24 و قلم : آيهء 12 . حديث : 709 امام على عليه السلام : بخل ، در بردارندهء همهء بديها است و افسارى است كه [ بخيل ] به وسيلهء آن به سوى هر بدى كشانده مىشود . 710 امام على عليه السلام : بخل ، ننگ است . 711 امام على عليه السلام : بخل ، رداى بينوايى است . 712 امام على عليه السلام : بخل ورزيدن در آنچه دارى ، بدگمانى به معبود است . 713 امام على عليه السلام : هر كه در مال خود بخل ورزد خوار مىشود و هر كه در دين خود بخل ورزد سربلند مىگردد . 714 امام على عليه السلام : بخل همنشين خود را خوار مىدارد و كناره گير از خود را ارجمند . 715 امام رضا عليه السلام : بخل ، آبرو را بر باد مىدهد . 716 امام هادى عليه السلام : بخل ، نكوهيده‌ترين خوى است . 214 - معناى بخل 717 امام حسن عليه السلام - در پاسخ به پرسش پدرش از او دربارهء تنگ چشمى - : تنگ چشمى آن است كه آنچه را دارى مايهء شرافت پندارى و آنچه را انفاق كنى ، تلف شده و بر باد رفته انگارى . 718 امام صادق عليه السلام : تنگ چشم ، كسى است كه حقّ خدا را نپردازد و در راهى جز حقّ خداوند عز و جل خرج كند . 719 امام صادق عليه السلام : تنگ چشمى ، بالاتر و بدتر از بخل است ؛ زيرا بخيل نسبت به آنچه خود دارد بخل مىورزد ، امّا تنگ چشم هم به مال مردم و هم به مال خودش بخل مىورزد ، تا جايى كه هر چه دست مردم مىبيند آرزو مىكند كه ، به حلال يا حرام ، از آن او باشد ؛ از آنچه خدا روزيش كرده نه سير مىشود و نه سودى بر مىگيرد . 215 - بخيل 720 پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كم‌آسايش‌ترين مردم ، بخيل است . 721 امام على عليه السلام : بخيل ، خزانه‌دار وارثان خويش است . 722 امام على عليه السلام : بخيل ، هيچ دوستى ندارد . 723 امام على عليه السلام : در شگفتم از بخيل كه فقرى را كه از آن گريزان است به سوى خود مىكشد و ثروتى را كه در پى آن است از دست مىدهد . او در دنيا